top of page
Zoeken
  • Foto van schrijverAnne

Mijn helingreis 1 - Vreemdgaan Trauma

Ik krijg vanuit verschillende kanalen, (en zelfs mijn human design en horoscopen) steeds de boodschap dat ik mijn verhaal en heling-reis 'moet' delen.. dat dit een doel/missie is van mijn leven en ik hiermee het meest dienend kan zijn en anderen kan inspireren. Dus daar gaan we.. Vanaf nu ga ik meer delen over mijn helingreis.


Vandaag het thema; vreemdgaan-trauma. Want Ja als je bedrogen bent in je relatie, kan dat zeker een behoorlijk trauma zijn! Het voelt al goed om dit te erkennen en uit te spreken..





Mijn verhaal:

In dec.’22 ben ik plotseling gescheiden van de man waarvan ik dacht dat hij de liefde van mijn leven was. We hadden 12 jaar een relatie, en hebben 2 kinderen samen. De liefde was echt, dat was voelbaar. Maar niet alles ging goed.. ik miste vaak het contact met zijn gevoel (wat hij niet goed kon door zijn trauma’s), waardoor ik de verbinding miste. Ik dacht hem wel mee te kunnen laten groeien hierin (grote les, je kan niemand helpen of laten veranderen in een relatie!). Hij zei het wel te willen.. dus ik hield (te lang) vol.

Na de geboorte van onze 2e ging het mis. Hij nam toen een bedrijf over, waardoor ik de kinderen en het huishouden vn alleen had, naast mijn eigen bedrijf en jaren slapeloze nachten. Ik zat erdoorheen. Ik vroeg zijn hulp maar hij hoorde me niet. We gingen nog meer uit verbinding.. Hij werd blijkbaar geraakt in een pijnstuk van -niet goed genoeg- voelen, en toen is hij gaan vluchten...

We deden er alles aan om het goed te krijgen. Daten, relatietherapie.. Het leek goed te komen omdat we het allebei graag wilden. We kochten samen een huis, en we vierden ons trouwfeest nog, wat we eerder niet konden doen door corona.. Het voelde als een nieuwe start. We waren gelukkig.


En toen barstte de bom.. 2 weken na het trouwfeest kreeg ik een telefoontje van een vrouw die me wilde vertellen dat er 2 jaar geleden iets gebeurd was met mijn man.. Het was een shockend verhaal. Ik kon het bijna niet geloven.. Ik confronteerde mijn man ermee, en hij gaf het gelijk toe.. het hele verhaal. Ik voelde dat er meer was.. Ik ben op onderzoek uitgegaan, en kwam achter nog een aantal vrouwen waarmee hij de afgelopen 6 jaar naar bed was geweest, en drugs-gebruik…. (terwijl hij mij echt had laten geloven dat hij dit nooit zou willen gebruiken). En ook het vreemdgaan had ik nooit van hem verwacht. Hij leek de meest verliefde oprechte en trouwe man.. en dit heeft hij mij met alles laten geloven. En wanneer ik onderbuikgevoelens had.. dan wees hij naar mijn wantrouwen, waar ik dan weer aan ging werken.. Ik geloofde hem echt. Ook omdat hij mij veel liefde liet zien en we ook veel gelukkige momenten hadden.


Maar hij had jarenlang een dubbel leven gehad.. Wat heeft hij goed kunnen liegen. Niemand wist dit of had dit ooit van hem verwacht, zelfs zijn beste vrienden niet.. Ik heb me nog nooit zo bedrogen gevoeld.

Het was alsof ik messen in m'n hart kreeg.. alsof ik dood ging. Alles in mijn leven bleek een leugen. Een plaatje waarin ik zo graag had willen geloven.. Ik ben gelijk weggegaan. Ik kon niet anders. Alles was kapot.


Ik kwam in een shock en heb de eerste maanden alleen in de overleefstand gezeten om alles te regelen, een goede moeder te zijn voor de kids en hun verdriet op te vangen, de scheiding regelen, een nieuw huis en spullen regelen, veel werken om rond te kunnen komen.. het was niet normaal zwaar.


Daarna brokkelde mijn overlevingsmechanisme langzaam af, en kwam ik in het rouwproces.. van boosheid naar diep verdriet, en van depressie naar spijt, schuld, angst, liefde.. alles kwam langs.

Het was zo moeilijk te accepteren.. door zijn foute keuzes is ons gezin kapot.

Mijn hartpijn was ondraaglijk. Vooral het verdriet om/van de kinderen verscheurde me.

En het schuldgevoel en de pijn van het weggaan bij het gezin was een marteling.

Als de kinderen bij mij waren vond ik het super intensief om niemand te hebben om het mee te dragen. En als de kinderen bij hem waren viel ik in een leeg eenzaam gat..


Ik moest mezelf en het leven helemaal opnieuw uitvinden. Want opgeven was geen optie.. ook al waren er echt momenten waarop ik dat had gewild..! Maar ik ben blij dat ik het niet gedaan heb.


Het vreemdgaan-trauma:

Eerst is er de Shock.. Leugens komen aan het licht, er vallen maskers af en je ziet ineens iemand heel anders.. je ziet hoe het echt is. En dit had je nooit verwacht. Je hele basis vertrouwen stort in. Je vertrouwd niet alleen je (ex-) partner niet meer, maar ook jezelf, alle mensen.. en het leven ook even niet meer..


Het is zo’n grote shock en een trauma.. het heeft zelfs een naam; Post Betrayal Syndrome.


Naast een trauma wat je mee kunt maken in je leven, zoals het verlies van een dierbare of een heftige gebeurtenis om je heen.. is het bij vreemdgaan-trauma nog alles omvattender… want naast je leven moet je jezelf ook weer helemaal opnieuw opbouwen van binnen. Het voelt als een persoonlijke afwijzing, Je gaat enorm twijfelen aan jezelf, je zelfvertrouwen en eigenwaarde zijn kapot, je vertrouwen in mensen is kapot, je voelt je buitengesloten, verlaten, je betrekt het in eerste instantie persoonlijk... de grond zakt onder je vandaan.

De persoon die je het meest vertrouwde en waar je het meest veilig bij voelde, heeft je bedrogen, voorgelogen, verraden.. Dat zit zo diep.. en heeft effect op alle gebieden in je leven. En op je mentale, lichamelijke, emotionele en spirituele welzijn..


De gevolgen


De gevolgen van een vreemdgaan-trauma kunnen heftig zijn en zijn niet te onderschatten..

Bv:

*herbelevingen.

*pijnlijke triggers

*je persoonlijke kracht verliezen

*lage energie hebben. Het vraagt zoveel van je lichaam..

*slaapproblemen

*eet/verteer problemen

*overweldigd/overprikkeld zijn. het heeft veel effect op je zenuwstelsel. (waardoor oude klachten vaak ook terugkomen)

*niet kunnen focussen/concentreren

*niet meer kunnen vertrouwen op jezelf en anderen.

*je wereldbeeld is verwoest

*niet kunnen functioneren, niet weten hoe je verder moet

*enorm verdriet, boosheid, pijn, angst, spanning, schuldgevoel..





De fases van heling:

Eerst kom je dus in de overlevingsmodus. En deze is écht nodig. Zo kun je blijven functioneren, om te doen wat er gedaan moet worden.. werken, geld verdienen, voor de kinderen en voor jezelf blijven zorgen… Je staat er verteld van hoe sterk je bent en dat je dit gewoon kunt blijven doen. Gelukkig hebben we een overlevingsmechanisme.


Maar deze brokkelt langzaam af en tussendoor sijpelen er af en toe emoties naar boven, die je stapje voor stapje toe laat en dan weer opzijzet/ verdoofd... Bv met tv kijken, studeren, piekeren, roken, drinken, of een andere vorm van verdoving of afleiding.

Ook een slachtofferhouding hoort in deze fase.. het houd je weg bij de primaire pijn. Het verdoven heeft een functie en is even nodig omdat je niet alles in een keer kunt verwerken. Het is een coping mechanisme. En het is ok. Tussendoor ontspannen is ook zo belangrijk..


Maar hier moet je niet te lang in blijven hangen… want dan kom je niet verder in je verwerkingsproces.

De meeste mensen blijven heel lang hangen in deze fase.. omdat ze denken dat dit het is, dat ze hiermee moeten leren leven. En dat verdoven het enige is wat ze kunnen doen.

Maar dat is niet zo..


De volgende fase van heling is heel belangrijk; dat je bewust en heel duidelijk moet kiezen om eruit te komen.

Helen is een Keus. Dat wil niet zeggen dat het makkelijk is.. maar het is wel de enige weg om eruit te komen.. Je kan er niet onderdoor, niet overheen, je moet er dwars doorheen.

Dat betekend dat je uit de slachtofferrol zal moeten stappen. En dan.. door de triggers heen werken. Door de emoties heen werken.. de boosheid toelaten en uiten.. het verdriet toelaten en doorvoelen.. door schuldgevoel en schaamte heen werken.. de angst toelaten.. alles erkennen en voelen in jezelf..


Dat is wat ik gedaan heb. Ik koos ervoor om geen slachtoffer meer te zijn. Ik ben door de diepe pijn heen gegaan.. ik ben mezelf de complete waarheid gaan vertellen. Waarbij ik goed ging kijken naar mijn eigen aandeel.. naar mijn jeugd. en hierin heb ik mezelf en mijn innerlijke kind omarmd. en mezelf vergeven..

waardoor ik uiteindelijk weer bij mijn grootste kracht en de essentie uitkwam; liefde.

Wat de grootste heling is...

En hiermee kon ik mijn ex-partner ook vergeven.. en zijn aandeel bij hem laten.


En hierna komt de laatste fase.. opnieuw geboren worden. Met een nieuw wereldbeeld.

Je voelt meer zelfliefde. Meer kracht. Je gaat beter voor jezelf zorgen. Je gaat je brein her-bedraden; oude overtuigingen laat je los. Je gaat zien dat het niet (alleen) aan jou lag… je gaat zelfs de zin en de les van dit alles zien. En daar bouw je je nieuwe leven op.


Ik ben er nog niet helemaal. Het gaat op en neer, en in een spiraal langs verschillende lagen. Maar ik ben al een heel eind. En ik kan zeker al zien dat ik hieruit kom en voelen welke lessen ik hiervan geleerd heb.


Mijn lessen hiervan:

-Nog beter naar mijn gevoel luisteren

-Meer zelfliefde. Zelfzorg. Mezelf op 1 zetten.

-Eerder grenzen aangeven! (dat komt ook vanuit meer zelfliefde)

-Nog meer In mijn kracht komen. Thuiskomen bij mezelf.

-De pijn van mijn jeugd dieper verwerken.

-De liefde en veiligheid en ‘het plaatje’ niet meer bij een ander zoeken.

-Niet alles ligt aan mij.

-Helen is een keus. Ik heb veel geleerd over helingsprocessen!


Hoe mooi is dat..




Gedichtje wat ik schreef net na mijn diepste dal..

Misschien kan ik er iemand mee inspireren die door een moeilijke periode van verlies of liefdesverdriet gaat, en het vertrouwen kwijt is.

Want het komt goed! Je komt er echt weer uit..

Met een paar mooie levenslessen en heel veel kracht.


.......


Daar is het..

Alsof ik met een bijl werd geslagen,

mijn hart in 1000 stukjes gespat.

Alles waar ik in geloofde en van hield,

als een luchtbel uit elkaar geklapt..


Alsof ik dood ging,

in ieder geval een deel van mij.

Momenten dat ik niks meer voelde,

gewoon nooit meer blij.


En daar is het..

als ik in het zwarte gat val.

mijn wereld instort,

en verdwaald ben in een tranendal..


dat ik ineens een net voel,

van zoveel lieve mensen om me heen.

die me opvangen met hulp, liefde, een knuffel..

ik ben niet alleen.


Daar is het..

dat ik eindelijk leer om hulp te ontvangen

en kwetsbaar te zijn..

dat sterk zijn niet betekend alles alleen doen,

en vechten tegen de pijn..


Daar is het..

dat ik nog dieper verbind met mensen..

met mezelf.. en het leven

dat ik weer mijn ziel hoor fluisteren,

en het universum dat me alles wil geven.


En dan voel ik weer hoop en vertrouwen,

dat ik niet voor niks leef.

en dat rouwen een diepere reden heeft,

waardoor ik me overgeef.


Daar is het..

dat ik huilend op de grond,

door het zwarte gat heen,

mijn kracht en eigen basis weer vind.

en dat ik nu echt de liefdevolle moeder en steun kan zijn

voor mijn innerlijke kind.


Daar is het..

dat mijn hart weer open gaat

en mijn lichtje aan.

dat ik opnieuw geboren wordt.

en weer kan bestaan.


.......


Soms moet je breken en doodgaan

om weer opnieuw geboren te worden

en thuis te komen bij jezelf.


Wat is het leven toch uitdagend. Maar ook mooi.


Ik wens iedereen die hier doorheen gaat heel veel sterkte.

En hopelijk heb je hier iets aan.


Liefs Anne



116 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page